I think that the phrase “carpe diem” is horribly overused. It would be far better if the piece of the poem we keep in mind were “quam minimum credula postero.”
If you’re not familiar with the poem, it reads as follows.
Tu ne quaesieris – scire nefas – quem mihi, quem tibi
finem di dederint, Leucono�, nec Babylonios
temptaris numeros. ut melius, quicquid erit, pati!
seu plures hiemes, seu tribuit Iuppiter ultimam,
quae nunc oppositis debilitat pumicibus mare
Tyrhenum. Sapias, vina liques, et spatio brevi
spem longam reseces. dum loquimur, fugerit invida
aetas: carpe diem, quam minimum credula postero.